همدم هاي آسماني
در يك نگاه گذرا به آسمان شب مي توان نقاط نوراني بسياري را مشاهده كرد كه پنداري بر يك صفحه متحرك متصل شده اند و نقش آفريني مي كنند. اما گاهي متوجه مي شويم بعضي از اين بازيگران آن طور كه ما مي پنداريم تنها نيستند و هماوردي دارند كه حركاتشان با وي تنظيم مي شود.
اين هماورد ها را ستاره ي دوتايي مي ناميم كه البته مي توانند از بيش از دو ستاره تشكيل شده باشند. عبارت ستاره دوتايي نخستين بار در سال 1802 توسط ويليم هرشل به كار گرفته شد.
تعريف نوين از ستاره هاي دوتايي اصولا به سيستمي از ستارگان دوتايي مي گويند كه در دو ستاره به دور يك مركز جرم معين گردش تناوبي داشته باشند.
ستاره هاي دوتايي انواعي دارند كه در ادامه ی مطلب به آن مي پردازيم :

