( تولستوی )
اینم یه عکس قشنگ از ناسا
Field af Rosette (14 february ) nasa
يونانيان باستان نيز براين باور بودند كه از طوفان نوح كه مجازات خدا براي گناهكاران بود تنها دو انسان نجات يافتند اين دو انسان ( دويكاليون ) و ( پيورها ) نام داشتند كه با استفاده از كشتي خود را نجات دادند و چون طوفان فرو نشست آن ها زمين را ويران ديدند. زئوس به آن ها گفت كه سنگ هايي را به پشت خو پرتاب كنند و از اين سنگ ها انسان هايي به وجود آمدند و به اين ترتيب خداوند دويكاليون و پيورها را به صورت فلكي دلو تبديل كرد .
در بسياري از نقشه ها اين صورت فلكي را به صورت (گاني مد ) نشان مي دهند كه ساقي خدايان المپ بوده و به همين دليل سبويي در دستان خود دارد.
( صورت هاي فلكي و نشانه هاي نجومي )گانيمد هم مانند كاليستو بيشتر از سنگ و يخ ساخته شده و ممكن است اقيانوسي از مواد مايع در زير پوسته خود داشته باشد. اين قمر داراي اتمسفري رقيق از اكسيژن است. البته گانيمد در حد كاليستو داراي حفره و چاله نيست . علت هم اين است كه پيوسته گانيمد در دوران هاي گوناگون شكاف هايي برداشته و ايجاد جا به جايي هايي نموده است . شايد آب هم از درون گانيمد بيرون زده باشد و بسياري از چاله ها را پر كرده و سپس پوسته را هموار نموده است
تصادم خرد شونده : دنباله داري با مشتري برخورد مي نمايد
دنباله داري با نام شوميكر – لوي 9 در سال 1992 چنان به مشتري نزديك شد كه تحت تاثير گرانش عظيم اين سياره به 21 قطعه تقسيم گرديد . درژوئيه سال 1994 اين قطعات با مشتري برخورد كرده و در آن فرو رفتند. انفجارات مهيبي در بالاي ابرها به وجود آمد و در نتيجه براي ستاره شناسان اين موقعيت را فراهم كرد كه يك بار ديگر پي به اندرون اين سياره ببرند.
قطعات خرد شده اين دنباله دار از سمتي با مشتري بر خورد نمود كه در آن لحظه در ميدان ديد زميني ها قرار نداشت. اما با چرخش سياره اين منطقه قابل رويت شد . با استفاده از تلسكوپ ستاره شناسان توانستند كبودي موضع برخورد را كه در قلمرو مشتري به وجود آمده بود ،ببينند. حتي سفينه گاليله هم در اين خصوص وارد عمل شد . در اين ايام سفينه در سمت دور سياره بود ولي توانست يكي از انفجارات را مشاهده و بررسي كند.
دانشمندان فكر مي كنند قسمت اعظم مشتري از هيدروژن و هليوم باشد . در مركز اين سياره احتمالا هسته اي سنگي به اندازه ي چند برابر زمين وجود دارد. مركز چنان به هم فشرده شده كه گرماي قابل توجهي ايجاد مي نمايد . ولي دما به اندازه ي كه در مركز خورشيد با فرآيند همجوشي هسته اي است، نمي رسد . اما به هر تقدير ميزان گرمايي كه مشتري ايجاد مي كند بيشتر از گرمايي است كه از خورشيد مي گيرد .
( ايزاك آسيموف )
خردمند هر آنچه را که می داند نمی گوید و هر آنچه را که بگوید می داند 
پوسته زهره به دو بخش بزرگ شامل سرزمين هاي مرتفع و پست تقسيم مي شود كه شباهتي به سيارات عطارد ، مريخ ، زمين و همچنين كره ي ماه دارد . بيشتر سرزمين هاي مرتفع در زهره در دو قسمت به نام هاي ايشترترا و آفروديت ترا تقسيم مي شود . اين بخش ها همانند قاره هاي كره ي زمين اند. ايشتر ترا در شمال مانند استراليا ي كره ي زمين بوده و شامل بلندي هاي ماكسول به عنوان مرتفع ترين كوه هاي اين سياره است. در حالي كه آفروديت ترا در مجاورت استواي زهره قرار دارد و به اندازه ي آمريكاي جنوبي وسعت دارد و شامل يك سري از پديده هايي نظير دره هاي تنگ و باريك و كوه هاي چين و چروك خورده است .
با موافقت اتحاديه بين المللي ستاره شناسي به تمام عوارض و پديده هاي سياره زهره نام هاي زنانه داده شده است . اين اتحاديه صاحب نظر و مسئول نام گذاري عوارض همه ي سيارات به جز زمين است .
( توجه ! يك اسم ايراني در بين 1992 اسامي مناطق زهره وجود دارد كه خانم دكتر اندامي پزشك ايراني است )
(ايزاك آسيموف )
تجربه همیشه به نفع انسان نیست زیرا هیچ حادثه ای دوبار به یک شکل رخ نمی دهد 
كاليستو كه دورترين قمر از اقمار چهار گانه گاليله است . در فاصله 883000 كيلومتري رد مدار مشتري مي چرخند. اين طول تقريبا پنج برابر فاصله كره ماه تا زمين است . كاليستو هر 6/16 روز يكبار به دور مشتري مي چرخند .
كاوشگران فضايي نشان داده اند كه كاليستو كره اي بزرگ از يخ و صخره بوده كه ممكن است هسته اي سنگي هم داشته باشد . اين قمر داراي اتمسفري رقيق از گاز دي اكسيد كربن است . بعضي از دانشمندان معتقدند كه ممكن است اقيانوسي شور در زير پوسته اين قمر يخي وجود داشته باشد.
سطح پوسته ي كاليستو به طور وسيعي از گودال ها پوشيده شده كه حاصل برخورد اجرام آسماني به آن است. اكثر اين گودال ها زياد عميق نيستند . علت آن ممكن است اين باشد كه سطح يخي اين قمر به آهستگي جريان پيدا كرده و بعد نشست نموده اما اين جريان در حد كافي براي پر كردن تمام فرورفتگي ها نبوده است .
( ايزاك آسيموف )
عکسا رو تو ادامه ی مطلب ببنید
